Struny ROTOSOUND
PRELUDIUM
Nadszedł wreszcie czas, by przedstawić jakże liczną, zaiste królewską – z ponad półwiekową tradycją – rodzinę strun produkowanych na Wyspach Brytyjskich. Jak przystało na firmę o tak bogatej historii, w ofercie Rotosound znajdziemy struny do różnych instrumentów: banjo, buzuki, mandoliny, ukulele, skrzypiec, wiolonczeli, kontrabasu, no i oczywiście do gitar – klasycznych, akustycznych, elektrycznych, basowych elektrycznych, basowych akustycznych... Tradycja w przypadku firmy Rotosound nie oznacza jednakże przestarzałych metod produkcji. Rotosound korzysta z najnowszej technologii, a komputerowo sterowane maszyny, na których wytwarzane są struny, zostały zaprojektowane przez inżynierów firmy. Warto tu podkreślić, że projektanci ci są jednocześnie muzykami i problematyka brzmienia instrumentów strunowych znana im jest także z praktyki. Każda partia produkcyjna strun poddawana jest testom brzmieniowym w firmowym studio. Dodatkowo przechodzą one przez wielostopniową kontrolę jakościową i wytrzymałościową. Każda struna jest ręcznie pakowana w koperty antykorozyjne, zapewniające niezmiennie wysoką jakość brzmienia przez długi czas. Struny Rotosound towarzyszyły narodzinom i rozwojowi rock’n’rolla, a ich brzmienie można usłyszeć w znanych przebojach takich zespołów jak: The Jimi Hendrix Experience, The Beatles, Pink Floyd, The Who. Wśród bardziej współczesnych muzyków grających na Rotosoundach nie sposób zaś nie wymienić takich nazwisk jak: Jim Davies (Prodigy), Billy Sheehan, Steve Harris (Iron Maiden), John Paul Jones (Led Zeppelin), Andy Bell (Oasis), Geddy Lee (Rush) i wielu innych.
STRUNY DO GITARY ELEKTRYCZNEJ (R9, R10, R11, R11-7, RS200)
Gitarzyści „elektryczni” mają w czym wybierać: oprócz najpopularniejszych według grubości kompletów – od 0,008”-0,038” do 0,013”-0,054”, dostępne są także trzy komplety do gitar siedmiostrunowych: R9-7 Seven String Set Super Light (0,009”-0,052”), R10-7 Seven String Set Regular (0,010”-0,056”), R11-7 Seven String Set Medium (0,011”-0,058”), oraz komplet strun do dwunastostrunowych gitar elektrycznych R30SL-12 String (0,009”-0,046”). Wspólną cechą charakterystyczną tych strun jest zastosowanie wysokiej jakości materiałów i sposób nawijania drutu owijkowego na sześciokątny rdzeń. Maksymalne natężenie drutu owijkowego powoduje jego (jak to podaje producent) „wgryzanie się” w rdzeń, co oczywiście skutkuje istotnym wpływem na brzmienie struny. We wszystkich kompletach strun do sześciostrunowej gitary elektrycznej (z wyjątkiem RS200) znajdziemy zapasową strunę E1. Wielu gitarzystów właśnie tę strunę zrywa najczęściej.
R9 Roto Pinks Super Light
Pakowany w różowe pudełko komplet strun R9 Roto Pinks Super Light składa się ze strun o grubościach 0,009”-0,011”-0,016”-0,024”-0,032”-0,042”. Struny takie stosują najczęściej miłośnicy szybkich solówek. Po założeniu tego kompletu na „wyścigowy” instrument, nawet bez podłączenia do wzmacniacza słychać wyraźnie, że są to głośne struny. Ponadto w ich brzmieniu wysokie częstotliwości są dość specyficzne: zarówno przy ataku, jak i przy vibrato powstaje wrażenie brzmienia typu vintage, właściwego dla bardzo drogich instrumentów. Na czystym kanale wzmacniacza pasmo środkowe jest dość wyraźnie słyszalne – dzięki temu brzmienie akordów jest wyraziste i śpiewne, a jednocześnie każdy składnik akordu jest czytelny. Przetworniki typu „single coil” pozwalają na tych strunach uzyskiwać prawdziwą szklistą „perełkę”. Na kanale przesterowanym riffy grane na tych strunach brzmią dość solidnie, co jest rzadkością dla tak cienkich strun. Partie solowe są bardzo wyraźne, z dużą zawartością wysokiego środka, lecz niejazgoczące. Ogólne wrażenie brzmieniowe jest takie, jakby te struny były nieco grubsze niż są w rzeczywistości. Na szczęście ręka wielu gitarzystów tego nie odczuwa – w graniu nie są one manualnie twardsze.
R10 Roto Yellows Regular
Komplet strun R10 Roto Yellows Regular w żółtym pudełku składa się ze strun o grubościach 0,010”-0,013”-0,017”-0,026”-0,036”-0,046”. Ten rozmiar strun jest często używany zarówno przez „wyczynowców”, jak i przez miłośników mniejszej ilości, lecz większej „wartości” dźwięków w partiach solowych. Komplet założony na instrument humbuckerowy „na sucho” zabrzmiał zdecydowanie głośniej niż wiele innych. Znowu wyczuwalny był pewien odcinek pasma pomiędzy 1 kHz a 6 kHz, powodujący jaskrawe, lecz nie brzęczące brzmienie strun z tego kompletu. Na czystym kanale wzmacniacza uzyskano mocniejsze niż poprzednio brzmienie z dużą zawartością częstotliwości środkowych. Dał się zauważyć dość przyjemny dla ucha atak w brzmieniu tych strun w riffach funkowych. Na przesterowanym kanale – rock, rock i jeszcze raz „let there be rock”! Selektywne, wyraźne brzmienie, potęga w brzmieniu strun z owijką i selektywność brzmienia strun wiolinowych, łatwość uzyskiwania flażoletów na większości progów. Bardzo dobry sustain. I znowu wrażenie brzmieniowe, jakby gitarze ktoś dał doping – głośniejsza, wyraźniejsza i nieco pełniejsza.
R11 Roto Reds Medium
Komplet strun w czerwonym opakowaniu R11 Roto Reds Medium składa się ze strun o grubościach 0,011”-0,014”-0,018”-0,028”-0,038”-0,048”. Ten komplet jest zalecany przez producenta dla muzyków, którzy obniżają strój gitary do „D”. Z ciekawości wypróbowałem struny na gitarze typu telecaster oraz na humbuckerowym, rockowym instrumencie. I w jednym i w drugim przypadku najpierw stroiłem instrument normalnie, a później opuszczałem do „D”. Na czystym kanale wzmacniacza telecaster pokazał, na co go tak naprawdę stać! Niepowtarzalny atak, głębia brzmienia podczas bluesowego vibrato. Po obniżeniu stroju na czystym kanale trudno było zagrać coś oprócz countrowych kawałków, przypominających zagrywki gitary barytonowej. Instrument humbuckerowy – w tym przypadku Fernandes Vertigo Elite, na czystym kanale pozwalał uzyskiwać przeróżne brzmienia: od typowo ciemnych, jazzowych do romantycznych, balladowych z długim czasem wybrzmienia każdej struny. Po przestrojeniu w „D” barwa sama prowadziła w kierunku współczesnych rockowych stylów rodem z Seattle i Nowego Jorku. Na przesterowanym kanale wzmacniacza na telecasterze ten komplet strun wywołał rasowe bluesowe brzmienie – prawdziwe vintage! Na Vertigo natomiast struny zabrzmiały rockowo, mocno, z dużą dynamiką i długim sustainem. Po przestrojeniu w „D” jakoś nie chciało się grać solówki, tylko mocne, ciężkie riffy – w sumie to szkoda było zejść ze strun basowych!
R11-7 Seven String Set
Komplet R11-7 Seven String Set składa się ze strun o grubościach 0,011”-0,014”- 0,018”-0,028”-0,038”-0,048”-0,058”. Brzmieniowo ten komplet nie odbiega od poprzedniego, ale pozwala na uzyskiwanie szerszej palety barw za pomocą jednej gitary zamiast dwóch. Siedmiostrunowy instrument, na który założyłem Rotosoundy, był wyposażony zarówno w przetworniki typu single coil, jak i humbucker. Zatem brzmienie singlowe na czystym kanale pozwalało na granie partii gitary barytonowej. Co prawda tele to jednak tele, ale w tym przypadku przy normalnym strojeniu jednak używanie dźwięku „B” na siódmej strunie sprawiało należyte wrażenie. Producent zaleca obniżenie stroju do „D” dla tych strun – zatem po obniżeniu najniższy dźwięk to… „A”! Powiem uczciwie, że granie na czystym kanale w obniżonym stroju zdenerwuje niejednego basistę starej daty, ponieważ wyraźnie wkraczamy w jego czterostrunowy rewir. Kanał przesterowany to też ciekawa przygoda. Solówki brzmią w zależności od przetwornika, czyli co gitara ma, to da. Cecha wspólna to potężne, klarowne brzmienie i długi sustain. A brzmienie przesterowanej, obniżonej siódmej struny w riffach… nie da się opisać inaczej jak „łeb urywa”. Tyle, że w tym zachwycie jeszcze jest miejsce na selektywność dźwięków i ich klarowność!
RS200 Top Tape (Monel)
Komplet RS200 Top Tape (Monel) składa się ze strun o grubościach 0,012”-0,016”-0,024”-0,032”-0,042”-0,052”. Drut owijkowy w tym komplecie na roboczym odcinku struny jest zdeformowany w taki sposób, że manualnie nie sposób wyczuć jego zwojów – struna wydaje się być gładkim monolitem. Struna G3 jest również owinięta. Ten model strun często wykorzystują gitarzyści jazzowi, grający slidem albo po prostu ci, którzy nie lubią odgłosu przesuwania palca wzdłuż struny. Na czystym kanale wzmacniacza struny te pozwalają uzyskać nieco ciemniejsze, lecz bardziej wyraziste brzmienie. Na kanale przesterowanym brzmienie jest ciepłe najciekawsze jest wtedy, gdy poziom przesteru nie jest zbyt wysoki.
Ogólnie rzecz ujmując struny Rotosound do gitary elektrycznej brzmią wyraziście, z dużą zawartością częstotliwości środkowych, wyróżniają się dynamiką, długim czasem wybrzmienia oraz wywołują wrażenie akustyczne potężniejszego brzmienia niż to, którego można się spodziewać po komplecie tej grubości. Struny starzeją się dość powoli. Dodatkowym atutem jest zapasowa struna E1 w każdym komplecie „normalnych” strun do sześciostrunowej gitary elektrycznej.
STRUNY DO GITARY AKUSTYCZNEJ (JK11, JK30EL, CG11, CG13)
Dla posiadaczy instrumentów akustycznych oferta firmy Rotosound jest również ciekawa. Na początek weźmy struny serii Jumbo King (Phosphor Bronze). Oprócz pięciu standardowych rozmiarów – od 0,009”-0,048” do 0,013”-0,056”, dostępne są komplety do gitar dwunastostrunowych w trzech grubościach strun, tak zwane „dziewiątki”, „dziesiątki” i „jedenastki”. JK11 Komplet strun JK11 składa się ze strun o grubościach 0,011”-0,015”-0,022”-0,030”-0,042”- 0,052”. Drut owijkowy używany w strunach G3, D4, A5 oraz E6 wykonany został ze specjalnego stopu miedzi z cyną (Phosphor Bronze). Struny były testowane w warunkach koncertowych i studyjnych. W każdym z tych przypadków uzyskiwano ciepłe brzmienie, choć zawartość wysokich częstotliwości była wystarczająco duża. Struny same w sobie nie są ani za twarde, ani za miękkie, dlatego odczuwa się to w wyrównanym brzmieniu: nie za jaskrawym i nie za ciemnym. Zarówno akompaniament, jak i partie solowe brzmią wyraźnie, lecz łagodnie, bez przejaskrawienia charakterystycznego dla bardziej miękkich strun. Struny dość długo utrzymują wyrazistość brzmienia.
JK30EL
Komplet strun JK30EL składa się ze strun o grubościach 0,010”-0,014”-0,008”-0,012”-0,018”-0,028” – struny dodatkowe, oraz 0,010”-0,014”-0,024”-0,030”-0,040”-0,048” – struny podstawowe. Brzmienie ich jest bogate w częstotliwości środkowe, szczególnie z zakresu od 300 Hz do 600 Hz. Zatem, podobnie jak w przypadku poprzednio opisywanego kompletu, brzmienie jest ciepłe i wyraźne. Wrażenia manualne są wypośrodkowane: te struny nie są za twarde, nie dudnią w studio i nie trzeba długo szukać sposobu ustawienia mikrofonów do nagrywania; z drugiej strony gitara pozostaje czytelna nawet w gęstszym materiale aranżacyjnym. Co poradzić temu, kto chce uzyskać „sreberko” szeleszczące w głośnikach za pomocą strun serii JK? Kupić komplet o mniejszej grubości niż zazwyczaj – wtedy brzmienie będzie mniej potężne, ale też nie będzie nijakie, jak to bywa po licznych „cięciach” barwy, dokonywanej przez realizatora (który notabene najczęściej na niczym nie gra, ale zawsze wszystko wie najlepiej!)
Kolejna seria o nazwie Country Golds to mój zdecydowany faworyt, mimo że, jak producent wyznaje w katalogu, najlepiej sprzedają się struny serii JK (prawdopodobnie ze względu na nieco niższą cenę). Najważniejsza cecha charakterystyczna tych strun to brak drutu owijkowego w miejscu, gdzie struna dotyka mostka (tzw. Contact Core Design). Takie rozwiązanie delikatnie obniża akcję strun w instrumencie, a oprócz tego zmienia brzmienie gitary. Ten typ strun jest produkowany od roku 1974! Aż głupio się robi, że człowiek dopiero teraz te struny poznaje! W ofercie jest pięć rodzajów kompletów do sześciostrunowych instrumentów, w tych samych rozmiarach, jak w poprzednio opisywanej serii JK.
CG11
Testowany komplet strun CG11 składa się ze strun o grubościach 0,011”-0,015”-0,022”-0,030”-0,042”-0,052”. Drut owijkowy używany w strunach G3, D4, A5 oraz E6 został również wykonany ze stopu Phosphor Bronze. Brzmienie tych strun jest bardzo ciekawe. Na początku wydaje się być jednocześnie twarde i ciepłe, łatwo zauważyć praktycznie całkowity brak wysokich częstotliwości w brzmieniu tego kompletu, chociaż po chwili zastanowienia się – wręcz przeciwnie – jest ich sporo! Przy nagraniu w studio powstaje ciekawe zjawisko – akustycznie ma się wrażenie, że użyto do nagrań gitary o znacznie głębszym korpusie niż w rzeczywistości. Brzmienie solówek jest „okrągłe” i selektywne, zarówno przy graniu na strunach wiolinowych, jak i basowych. Natomiast akompaniament w zależności od sposobu grania może zabrzmieć zarówno romantycznie, jak i twardo, ale zawsze z dużą zawartością środkowych częstotliwości.
CG13
Drugi poddany testom komplet strun akustycznych Rotosound CG13 składa się ze strun o grubościach 0,013”-0,017”-0,026”-0,034”-0,046”-0,056”. Oprócz tego, że w normalnym stroju ten komplet zabrzmi potężnie i czasami nawet nieco zbyt ciemno (chociaż to wynika raczej z większego wysiłku wymaganego od lewej ręki przy naturalnym wibrowaniu dźwiękami), warto podkreślić szlachetność brzmienia tych strun w obniżonych strojach (typu drop D). Każdy dźwięk akordów akompaniamentu jest selektywny i jednocześnie zawiera dużo środkowych częstotliwości.
STRUNY DO GITARY KLASYCZNEJ (CL1)
Amatorzy gitary klasycznej mają do wyboru dwa typy strun, gdzie różnica polega głównie na zakończeniu: albo wolimy zawiązywać struny na mostku, albo preferujemy zakończenie typu ball end. Drut owijkowy powlekany jest srebrem, natomiast rdzeń wykonano ze specjalnej odmiany nylonu.
CL1 Superia
Komplet CL1 Superia (ball end - nylon, normal tension) składa się ze strun NN 1, 2, 3 (wiolinowe), oraz NNC 4, 5, 6 (basowe). Struny zakończono czarną plastikową kulką. Brzmienie strun jest selektywne i zawiera dość dużo, jak na struny nylonowe, częstotliwości wysokiego środka. Ma to swoją zaletę – brzmienie nie jest mdłe nawet wtedy, gdy w studio korzystamy z gorszego mikrofonu. Z drugiej strony nie można uznać tego brzmienia za jaskrawe. Po prostu jest wyraziste. W gitarach elektroklasycznych, gdy potrzebujemy mieć dobre brzmienie z przetwornika zamontowanego w gitarze, zastosowanie tych strun jest raczej wskazane, ponieważ dopiero w tym przypadku możemy docenić walory dynamiki brzmienia tych strun.
STRUNY DO GITARY BASOWEJ AKUSTYCZNEJ (RS44)
Struny do gitary basowej akustycznej wykonywane są według podobnej technologii, jak struny serii Jumbo King. Dostępne są oczywiście struny do gitar cztero, pięcio i sześciostrunowych.
RS44
Komplet RS44 Bronze Bass (Phosphor Bronze) składa się ze strun o grubościach 0,045”-0,065”-0,085”-0,105”. Drut owijkowy używany do ich produkcji został również uzyskany ze specjalnego stopu (Phosphor Bronze). Struny zachowują cechy brzmieniowe strun serii Jumbo King, dają równie ciepłe i szlachetne brzmienie. Mają długi czas wybrzmienia i szybki jak na struny tej grubości atak. Dzięki temu akustyczna gitara basowa uzyskuje niepowtarzalne selektywne i jednocześnie potężne brzmienie.
PODSUMOWANIE
Tak wygląda ogólny zarys zaledwie części oferty Rotosound. Jest to niewątpliwie ciekawa propozycja dla zawodowych instrumentalistów. Cała oferta jest szczegółowo opisana na stronie polskiego dystrybutora. Pozostaje jedynie cieszyć się, że ów dystrybutor ustalając ceny strun okazał wyrozumiałość i człowieczeństwo wobec przyszłych nabywców – bo za tę jakość brzmienia mógłby żądać znacznie więcej!
[ka]
Wyłącznym dystrybutorem strun Rotosound w Polsce jest SoundTrade www.soundtrade.pl
Komentuj artykuł:
Aby dodać komentarz, wypełnij wszystkie pola poniżej.
